KERST TE WAIKAURI BAY

Deze kerst mocht ik in het gezelschap van mijn flatgenote's (Jess) familie doorbrengen. Het koppel op de onderstaande foto hebben een buitenverblijfje in Waikauri Bay. Bijna elke Kiwi heeft een "batch" ergens bij water. Elke kiwi is een fervente liefhebber in verscheidene watersporten zoals vissen, zeilen en waterskiëen. Jess' familie is niet anders.

Marianne en Peter, onze gastvrouw - en heer.

Jess en haar moeder en tevens mijn huisbazin = de beste ooit.

Tijd om de kadookes te openen.
Brent kreeg een speciale zak om gevangen kreeften te verzamelen, Jan was mijn geduchte concurrente in het reporteren van dit speciaal event en ik ben helaas vergeten wat Mark kreeg.

Gilian, een nicht van Jess, was duidelijk bijzonder blij met haar presentje.

Neef Mark, jess' moeder Vicky en haar zus Claire en Claire's dochter Gilian.

Jan, de partner van Claire, Jess en haar broer Matt

Na een corpieuze lunch, was het tijd voor wat water actie - ik liet deze gelegenheid wijselijk passeren - niet één van mijn talenten.

Hier zien we Jan in actie. De yacht op de achtergrond, bracht ons (ik, Gilian, Jess en Matt de schipper) van Auckland naar Waikauri Bay. Normaal gezien zou de zeiltocht 4 uren duren. Ik had de chance om dezelfde trip in 8 uren te doen. De motor begaf het en wanneer de wind ging liggen, maakten we niet snel vooruitgang. Ik was compleet uitgeput maar we kwamen allen veilig aan - en 's nachts zeilen is een zeer aparte ervaring - fluorescerende vissen, vallende sterren...

Jan coachte Claire

Claire is vertrokken...

Tijdens de water actie gaf ik sommigen een shiatsu massage en hier ligt er ééntje te bekomen. Maar hij recupereerde snel en wel want hieronder zie je hem in actie als de meeste gracieuze waterskieer van de bende.

Short visit to ruakaka

Some seaviews of Ruakaka (6 sept 09)






sarah and matua getting some water samples

sarah and matua posing to convince us to try the good stuff of l'eau de l'ocean.

Moved a lot

Hey all,
With this message I wanna share three of the four different flats I lived in since my arrival in
NZ. Lately though, I haven't been going anywhere but sitting home and work hard as seen in picture below, getting a bit crazy of all that anatomy and physiology.


room number three - the one I'm in now.

my last room at the community in Albany - sunny and bright - had lots of windows - magnificent view - but I left the place cos the landlord is more concerned with the image of the joint than the wellbeing of its resident - wasn't worth taking her bullying for on a daily basis.

the second room, which was a very large room with adjacent rooms - but was not so cosy at the room above.
What follows are some snap shots of the suburbia in Panmure nearby my place. moved in there at 5th July 09 - there are lots of green fields, trees and water - wide open spaces. Awesome!

Panmure has a little harbour and on sundays when the weather permits it, they love a bit of a rowing.





I run several times a week along side the river...

end point of my weekly runs - where I rest a bit before heading back home.

taken at point england.

my favorite road - long, straight and wide and hardly no traffic.




these were made during the winter (july - august) - trees started to blossom. Comical is that the tree looks so tiny, thin and fragile and then this big flower on top of it - seems a bit out of balance to me - a freak of nature.





all these pics are taken in my neighborhood and many of my neighbors has lemon and orange trees in the garden.

yep, my street...

my house..


my car parked in front of the house - that all for now folks about my live in suburbia...

For Marilyn

Onze zus Marilyn is heel plots overleden op woensdag 19 augustus '09 en in nagedachtenis van haar te kort maar vol bestaan op deze planeet, hielden Nicky en ik een mooi ritueel om haar leven te vieren. Op die manier is er een plek in mijn thuisland waar ik me verbonden kan voelen met haar wanneer ik dat wens.

We kozen Waiheke Island ten noordwesten van Auckland. Het eiland is superrustig en een ideale plek om er zich terug te trekken - en dat slechts op een halfuurtje varen van bij mij thuis.

Opvallend is dat het twee straatnamen telt verwijzend naar ons Belgenland zijnde : Ostend road and Belgium street.

Die dag was het markt in Belgium street en we kochten er een kete (een traditioneel maori mandje van vlas) die we later gebruikten voor ons ritueel.

aan het eind van Ostend street komt ge op een stukje rivier uit die je op deze foto kunt zien.

we namen een poging om hier ons ritueel te houden maar het bleef bij een poging vanwege de slechte en onaangename toegang tot het water.

Onze tweede keus viel dan op Oneroa beach - een rustig stukje strand -waar we beiden in het zand schreven ...

... verder maakten we van drijfhout en van de bloemen die we kochten en vonden - plus de 'kete' een drijvend boeket. Het ritueel was symbolisch van grote waarde voor ons.








Een uurtje later zochten we een warm plekje uit voor een versnapering en bezinning.

Terug naar 't'mainland' met de ferry - leaving Waiheke

entering Auckland city